Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Angelos Antonopoulos interview # Tales from the Neverland..

DSC_4800

Μια δουλειά άξια, όμορφη, ευθύβολη, ιδιωματική, αλχημιστική, πολιτική.. Με ευθείς, πλην λεπτοφυείς χειρισμούς και συμβολοθεσίες, ώριμη κι άνετη στους πλασμούς της, με ευφυέστατη σχεδίαση του χώρου, κομψότητα και χάρη μέσα στο ποιητικό της λιώσιμο.. H πρόσφατη, πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση του Άγγελου Αντωνόπουλου που έγινε στο Κέντρο Τεχνών του Πάρκου Ελευθερίας ήταν η αιτία αλλά κι η αφορμή για να συζητήσει το Art Noise εφ’ όλης της ύλης μαζί του.. Η αδέκαστη αναφορά της στον σκληρό καιρό, η grotesco αύρα της, χωρίς άφεση αμαρτιών, η ανεξαγόραστη ματιά της, είναι μια ελπίδα.. Μιλήσαμε για την δυναμική “στροφή” της δουλειάς του που βγαίνει με τόλμη, εμπειρία και πολιτική θέση πλέον στον χώρο, από τις δύο διαστάσεις, την ζωγραφική στις τρείς, την γλυπτική.

Μαζί μ΄ αυτά συζητήσαμε και για τα φλέγοντα: Τι προτείνει ως  νέος αντιπρύτανης της ΑΣΚΤ για την αναβάθμιση της Σχολής; Τι απαντά στο γνωστό ερώτημα πότε και γιατί δεν ανοίγει τις πύλες του το ΕΜΣΤ ως μέλος του Δ.Σ του Μουσείου;  Την έκθεση επιμελήθηκε η Ρεγγίνα Αργυράκη. Τις φωτογραφίες τράβηξε ο αρχιτέκτων και φωτογράφος Βασίλης Γκοιμήσης, συνεπιμελητής της έκθεσης και τον ευχαριστούμε..

18

Βασιλίκα Σαριλάκη: Πρόσφατα μπήκες στο Δ. Σ του ΕΜΣΤ κι έγινες αντιπρύτανης της ΑΣΚΤ μετά από την εκλογή σου τον Ιούλιο ως τακτικού καθηγητή. Συγχαρητήρια καταρχήν.

Άγγελος Αντωνόπουλος: Ευχαριστώ..

Β.angelos photo Σ. Άς ξεκινήσουμε από την ΑΣΚΤ. Ο τέως πρύτανης έλεγε ότι η Σχολή βρίσκεται υπό διάλυση με τεράστια οικονομικά προβλήματα ακόμη και για λειτουργικά έξοδα, πληρωμές μοντέλων, καθηγητών κλπ.. Το ερώτημα είναι ποια νέα μορφή μπορεί να πάρει η Σχολή υπό τις συνθήκες της κρίσης με την νέα Διοίκηση. Ποιες είναι οι πρώτες σκέψεις ώστε η Σχολή να μην διαλυθεί, να πάρει μια νέα βιώσιμη μορφή, να αποκτήσει εξωστρέφεια και να λειτουργήσει όσο μπορεί καλύτερα;

Α.Α. Το πρώτο πράγμα που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να συνειδητοποιήσουμε και να προσδιορίσουμε το περιβάλλον μέσα στο οποίο κινείται και δραστηριοποιείται η Σχολή. Και από ότι ξέρουμε όλοι μας είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο οικονομικά κι όχι μόνον.. Ωστόσο η κρίση δημιουργεί προβλήματα αλλά είναι κι ένα εφαλτήριο για να σκεφτούμε διαφορετικά.. Αυτό λοιπόν το διαφορετικό προσπαθούμε να το εντοπίσουμε, να το καταγράψουμε και να το διεκδικήσουμε ως ΑΣΚΤ όσο μπορούμε.. Το οικονομικό κομμάτι είναι σίγουρα ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα.. Από τα 5 εκατομμύρια πριν 4-5 χρόνια έχουμε κατέβει σχεδόν στις 700-750.000 ..

           prigips nazi                     leptomereia carousel

Β.Σ. Και τι σκεφτόσαστε να κάνετε για αυτό;

Α.Α. Να διεκδικήσουμε καινούργια χρήματα αλλά και να δούμε εμείς οι ίδιοι σαν Σχολή πως μπορούμε να βρούμε πόρους ώστε να στηρίξουμε τις δραστηριότητες της Σχολής αλλά και την λειτουργία της.. Γιατί πλέον δεν έχουμε λεφτά για τα λειτουργικά έξοδα.. και αυτό το πρόβλημα δεν είναι μόνον δικό μας είναι και όλων των άλλων Σχολών. Σε μας η περικοπή που έκανε το Υπουργείο πάντως ήταν από τις μεγαλύτερες. Δεν ξέρω για ποιο λόγο..

Β.Σ. Ίσως γιατί θεωρείται η τέχνη ως « είδος πολυτελείας»;

Α.Α. Μπορεί κι αυτό. Μπορεί κι ότι δεν διεκδικήσαμε κι εμείς σθεναρά.

alchimie2 

Β.Σ. Μήπως πρέπει η Σχολή να γίνει υπόθεση της κοινωνίας τελικά και να σταματήσει ναναι απομονωμένη.. γιατί από την εποχή του Κεσσανλή λένε –ας μην κρυβόμαστε- ότι είναι λίγο ..φέουδο.

Α.Α. Λένε γενικά.. εγώ δεν το πιστεύω. Αλλά όπως πολλοί οργανισμοί έχουν μια εσωστρέφεια έχουν και τις αγκυλώσεις τους που τους εμποδίζει να λειτουργήσουν και να ανοιχτούν στην κοινωνία. Αυτό είναι όμως κάτι που πάντα το διεκδικούμε.. Την σχέση με την κοινωνία. Ποιος δεν θέλει να είναι η Σχολή Καλών Τεχνών στο προσκήνιο των πραγμάτων; Όλοι μας το θέλουμε. Άρα σίγουρα πρέπει αν σπάσουμε αυτήν την εσωστρέφεια.

17     22

Β.Σ. Θα συνεργαστείτε με άλλους φορείς της σημερινής πολιτιστικής κίνησης και με τον Δήμο της Αθήνας;

Α.Α. Αυτό ναι, είναι και μέσα στα σχέδια του νέου Πρύτανη.. Και με τον Δήμο και την Τεχνόπολη στο Γκάζι και με το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Και με τον τέως Πρύτανη και τον σημερινό υπάρχουν επαφές με το ΕΜΣΤ και διάθεση συνεργασίας και ως προς το εκπαιδευτικό μέρος αλλά και προς την κατεύθυνση κοινών δράσεων.

Β.Σ. Θα πάρετε και κάποια πρωτοβουλία να ενημερώσετε και τα κόμματα για το πόσο σημαντικό είναι στην περίοδο της κρίσης να στηριχτεί ο Πολιτισμός και η εκπαίδευση;

16 Α.Α. Νομίζω πως αυτό πρέπει να γίνεται. Δλδ παράλληλα με κάθε άλλο πρέπει αν κοινοποιούμε είτε τα προβλήματα είτε τις προθέσεις μας είτε τις προσπάθειές μας να συνεργαστούμε με όλους τους χώρους. Και η κοινωνία να γίνεται κοινωνός των προβλημάτων. Είτε των θετικών είτε των αρνητικών. Το τι αντιμετωπίζει ένας καλλιτεχνικός χώρος.

20

Β.Σ. Ωραία.. Ας πάμε τώρα στο ΕΜΣΤ. Γιατί δεν ανοίγει; Ποιο είναι το κόλλημα;

Α.Α. Δεν υπάρχει κάποιο κόλλημα. Θα ανοίξουμε. Είναι η χρονική στιγμή που το μουσείο πρέπει να ανοίξει. Απλώς είναι μια φάση που περνάμε από το κέλυφος στην λειτουργία πια του μουσείου, ώστε να μπουν οι συλλογές ..και είναι μια λεπτή στιγμή.. Όταν τελειώνει ένα τόσο μεγάλο έργο η λεπτομέρεια μερικές φορές παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Πλησιάζουμε προσεκτικά βήμα-βήμα ώστε το μουσείο να ανοίξει..

Β.Σ. Πότε προβλέπεται αυτό όμως; Υπάρχει και κάποια ανυπομονησία γιατί περάσανε πλέον 14 χρόνια.. Είναι κάτι σαν το γιοφύρι της Άρτας. Πότε θα ανοίξει;

 

Α.Α. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να ανακοινώσω. Σε σύντομο χρονικό διάστημα πάντως.. έτσι ώστε να ανοίξει έτσι όπως πρέπει αν ανοίξει. Αυτό είναι η επιθυμία τόσο του Συμβουλίου και φυσικά και της διευθύντριας.

ergo3

Β.Σ. Ας έρθουμε τώρα στην έκθεση. Η έκθεση αυτή έρχεται στο ζενίθ της κρίσης.. Κυριαρχεί το δικό σου ιδίωμα, κυριαρχεί και πάλι το ασπρόμαυρο αλλά και μια εκδοχή σχεδίου που βγαίνει όμως πλέον και στον χώρο εμφατικά.. Υπάρχουν κατασκευές, περίοπτα και κινητά γλυπτά, αφαιρετικά πορτραίτα που συνδυάζουν σχέδιο κανονικό, σχέδιο με σύρμα και ανάγλυφα στοιχεία, επιτείχια έργα με ενσωματωμένα παιχνίδια των παιδιών σου.. Μια αλχημιστική αύρα εκπέμπεται από παντού, είναι σαν ένα εργαστήριο ζωής που μέσα στις στάχτες του κάτι βράζει, κάτι επωάζεται.. Παντού όμως αναβλύζει η αίσθηση του σχεδίου ακόμα και στα γλυπτά..

geniko2

       carousel         leptomereia caroysel2

Α.Α. Ναι είναι σχεδιασμός στον χώρο ουσιαστικά.. δλδ φεύγει η γραμμή από την δυσδιάστατη επιφάνεια και βγαίνει στον χώρο. Το σχέδιο αποκτά μια άλλη μορφή και μια άλλη υπόσταση. Γίνεται τρισδιάστατο. Σαν να λέγαμε γίνεται 3D αλλά με πολύ παραδοσιακά μέσα..

Β.Σ. Ναι.. και είναι εννοιακό, Ντυσαμπιανό.. για παράδειγμα αυτό το έργο η Τζοκόντα που θυμίζει όμως και κάποια σχέδια του Picabia..

A.A. Ναι..

                 tzokonta          tzokonta lept

Β.Σ. Άρα έχει και κάτι μετασουρεαλιστικό εκτός από την εννοιακότητά του και για έναν μαγικό λόγο είναι ένα εμβληματικό έργο αυτό.. Απέναντι βλέπουμε το κεντρικό έργο που είναι μια ξαπλωμένη αντρική φιγούρα, σχολαστικά και βασανιστικά σχεδιασμένη με μολύβι.. Η νοητή καρέκλα επαναλαμβάνεται με μια πραγματική καρέκλα άδεια..-που θυμίζει λίγο την καρέκλα του Kosuth- αλλά εδώ ξεφεύγει εντελώς από μια ουδέτερη αίσθηση καθώς βλέπουμε γύρω από τον ξαπλωμένο-αποκαμωμένο άνθρωπο μια έκρηξη σχεδίων, αλχημιστικών και κομψών πάντοτε σχεδίων σαν μια έκρηξη περιεχομένων του νου του ανθρώπου.. Τα σχήματα αυτά δεν έχουν συγκεκριμένη συνάφεια ή σηματοδότηση.. π. χ πάνω βλέπουμε ξαφνικά μια λεκάνη τουαλέτας είναι σαν μια αυτόματη γραφή σχεδόν.. Και πάλι βλέπουμε τα σύρματα και τις σκιές τους να φλερτάρουν με το σχέδιο στο χαρτί.. Ο καθένας φυσικά ταυτίζεται με την κεντρική φιγούρα που όπως είπα και στην συζήτηση που διοργανώθηκε εδώ για το έργο σου- ένιωσα ότι μοιάζει σαν να είναι ένας κουρασμένος, παθητικός θεατής σαν όλους μας που μοιάζει να περιμένουμε να συμβεί κάτι χωρίς να συμμετέχουμε σε αυτό..

Α.Α. Ναι είναι η γνωστή κατάσταση του λήθαργου που ζούμε..

sizitissi

Β.Σ. Ναι αλλά και η γενική υπαρξιακή κατάσταση του όντος.. Και είδες ότι στην συζήτηση υπήρχαν πολλές αναγνώσεις.. μίλησαν για την αίσθηση του κενού, για την χρήση των παραμυθιών που τελείωσαν με αφορμή και τα παιχνίδια που χρησιμοποίησες.. εγώ αναφέρθηκα στην gothic ατμόσφαιρα του caroussel κι άλλων γλυπτών σου.. Εσύ τι προθέσεις είχες όμως;

Α.Α. Στο σκεπτικό της έκθεσης κυριαρχούσαν δύο στοιχεία. Δύο ενότητες. Η μία ήταν η διάθεση μου να μαζέψω και να δώ μαζί εκείνα τα έργα μου που αναφέρονται στην ανθρώπινη παρουσία.. Και να τα δείξω για πρώτη φορά μαζί για να δω κι εγώ πως συνομιλούν μεταξύ τους, πως η μια εκδοχή συμπληρώνει ή εμπλουτίζει την άλλη. Για αυτό βλέπουμε μικρά πορτραίτα με ready made που είναι με τις κούκλες Barbie που δεν έχω εκθέσει ποτέ μαζί..

Β.Σ. Αυτή η σειρά είχε κάποιο ιδιαίτερο συμβολισμό για σένα;

Α. Α. Ναι,, αυτή η σειρά ξεκίνησε με την επαφή μου με τα πορτραίτα της Αναγέννησης ιδιαίτερα του Ραφαήλ. Προσπάθησα να μεταφέρω την αίσθηση αυτών των πορτραίτων χρησιμοποιώντας την Barbie σαν ένα σύμβολο ομορφιάς της σημερινής κοινωνίας , Οπότε παίρνω ένα σημερινό πρότυπο ομορφιάς, το παραμορφώνω και το βάζω σ ένα πλαίσιο μιας πιο παλιάς εποχής. Προσπαθώ να κάνω έναν διάλογο ανάμεσα σε δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους με θέμα την ομορφιά.

epiteihia kala

Β.Σ. Υπάρχουν έργα που σε παθιάζουν πιο πολύ από άλλα; Ή που σε βασανίζουν περισσότερο;

Α.Α. Συνήθως δεν παθιάζομαι με τα έργα μου απλώς υπάρχουν μερικά έργα που στο τέλος της διαδρομής τα προτιμώ γιατί δεν μπορώ να τα ξανακάνω. Για παράδειγμα εδώ ένα τέτοιο έργο είναι το οβάλ πορτραίτο γιατί ήταν το πρώτο πορτραίτο που έκανα που θεώρησα πως ήταν πετυχημένο. lappoeides

oval

Β.Σ. Γιατί είναι πετυχημένο;

Α.Α. Είναι κατ’ εμέ πετυχημένο γιατί κατάφερα να κάνω έναν άνθρωπο χωρίς αν τον περιγράψω. Επιλέγοντας κάποια στοιχεία του ανθρώπινου σώματος όπως είναι το μάτι ή όπως είναι το δέρμα που χρησιμοποιώ για αυτό το μαλακό αφρολέξ όπου χρησιμοποιώ ράμματα για να δέσω μια πληγή, όπως ακριβώς συμβαίνει και με το ανθρώπινο σώμα..

Β.Σ. Χρησιμοποιείς περίεργα υλικά και κάπως παραπλανητικά. .Για παράδειγμα σε αυτά τα grotesco γλυπτά σου κατάλαβα ότι είναι από πλαστικό επειδή σε κάποια στιγμή είναι λιωμένα και σαν να στάζουν ενώ φαίνονται ναναι από μέταλλο!

Επίσης χρησιμοποιείς σύρματα για να υποστυλώσεις και να «σχεδιάσεις» έναν ανάερο χώρο γύρω από άλλα γλυπτά και φαίνονται σαν να αιωρούνται αφενός και έχουν και μια αίσθηση Giacometti από την άλλη με την έννοια ότι «εκπέμπουν χώρο» γύρω τους..

    Α.Α. Τα υλικά που χρησιμοποιώ είναι όλα ευτελή,, πλαστικό, σιλικόνη, χαρτί, χαρτόνι, PVC που χρησιμοποιώ πολύ και τα ready mades που συχνά μεταπλάθω..

 epiteihio2         epiteihio

Β.Σ. Αυτά τα στοιχειωμένα, grotesco κάστρα..τα παραμυθόσπιτα για σένα τι συμβολίζουν; Δείχνουν μια κατάσταση αποσύνθεσης, διαφθοράς; Είναι μια ψυχολογική έκφραση της γενικής κατάστασης; Πώς σου γεννήθηκε αυτό;

Α.Α. Ψάχνω να βρω πως λειτουργώ ο ίδιος –καθώς η πορεία μου είναι μια πορεία αυτογνωσίας- αλλά και πως αυτό που ζω με αλλάζει σαν άνθρωπο, σαν σκέψη και φιλοσοφία. Τα τελευταία 30 χρόνια έχω αλλάξει τον τρόπο που προσεγγίζω τα πράγματα και έχει αλλάξει και η φιλοσοφία μου σε σχέση με την ζωή. Αυτό θεωρώ ότι καταγράφεται πάνω στην δουλειά μου.

                     lept6            lept10  

Β.Σ. Τι έχει αλλάξει στην φιλοσοφία σου πάνω στην ζωή;

Α.Α. Σε πολλά πράγματα. Έχω περάσει τρεις βασικές περιόδους όπου έχει αλλάξει η αντίληψη και η αξιολόγηση των πραγμάτων γύρω μου. Η τελευταία είναι τώρα.

Β.Σ. Είναι μια περίοδος Ζεν που ζεις πιο πολύ την στιγμή;

Α.Α. Υπήρχε μια περίοδος που ήμουν πολύ μεταφυσικός. Πίστευα σε άλλα πράγματα.

apenadi

Β.Σ. Όμως όλη σου η δουλειά είναι μεταφυσική. Και εσωστρεφής. Όμως αυτή εδώ η έκθεση είναι πιο εξωστρεφής, είναι πολιτική με την ευρεία έννοια βέβαια. Έχεις κάνει κι ένα εξαιρετικό γλυπτό με την Βουλή.. που έχει βουλιάξει, καταρρεύσει κλπ ..

Α.Α. Ναι.. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα ασχοληθώ με μια τέτοια θεματική και μάλιστα τόσο ξεκάθαρη. Γιατί η Βουλή είναι όντως ένα έργο ξεκάθαρα πολιτικό. Δεν κρύβω τίποτε, Είναι αυτό..

vouli

Β.Σ. Κι είναι και πολύ ωραίο έργο πρέπει να πω..

Α.Α. Ευχαριστώ.. Κι εγώ πιστεύω ότι είναι απ΄ τα πολύ καλά μου έργα.. Γιατί συγκεντρώνει όλην αυτήν την πορεία που έκανα πάνω στο κέλυφος. Αυτό που λέμε gothic αυτό που λέμε το πώς θα διαχειριστώ τον συρμάτινο σκελετό σε σχέση με το κέλυφος, το μαλακό με το σκληρό.. νομίζω ότι αυτό το έργο τα περιέχει όλα..

vouli mirror

Β.Σ. Κι αυτό το έργο το Caroussel δείχνει να έχει σχέση με το έργο για την Βουλή επίσης.. Συνθέτεις ένα έργο περιστρεφόμενο με μερικά σπίτια στοιχειωμένα και άδεια..

Α.Α. Ναι έχει να κάνει αλλά εδώ συνθέτω ακριβώς τα μεμονωμένα αυτά «σπίτια», τα οποία έχουν να κάνουν με το παιχνίδι και με το κέλυφος τους που μας έρχεται από μια άλλη κουλτούρα. Το πρώτο κέλυφος το είχα παρουσιάσει πρώτη φορά το 2010 στην ατομική έκθεση που έκανα στο TAF. Είναι η στιγμή που φουντώνει η κρίση. Εκεί γεννήθηκε η σκέψη, ότι αυτό το σπίτι είναι η κατάρρευση όλου αυτού του πράγματος που ζούμε. Που δεν έχει να κάνει μόνο με την οικονομία, έχει να κάνει και με τις αξίες..

Από την στιγμή που το εντόπισα, ότι αυτό δλδ με ενδιαφέρει, ότι εδώ κάτι υπάρχει το οποίο έχει να κάνει με το σήμερα άρχισα να δουλεύω πάνω σ΄ αυτό. Εκεί αρχίζει να αποκτά κι ένα πολιτικό περιεχόμενο…με τον μανδύα του παραμυθιού, του gothic της Βόρειας Ευρώπης που πλέον οι χώρες αυτές καθορίζουν τις δικές μας τύχες. Στην έκθεση αυτή περνάω σε μια μεγαλύτερη υλικότητα, έχω περάσει από την ζωγραφική σε μια πιο υλική έκφραση γιατί πλέον εκφράζω αυτό που ζω, σαν ένας πολίτης του κόσμου. Αυτό με κάνει να παίρνω μια πολιτική θέση στα πράγματα.

14

Β.Σ. Έρχεσαι συνέχεια σε επαφή με τα νέα παιδιά στην Σχολή.. το Μουσείο πάει να ανοίξει.. Βλέπεις λίγο φώς από πουθενά να έρχεται; Αισιοδοξείς καθόλου;

Α.Α. Κοίταξε.. εγώ σαν άνθρωπος είμαι αισιόδοξος. .

Β.Σ. Δεν σου φαίνεται…(γέλια)

Α.Α. Κάτι τέτοιο είχε πει η Laurie Anderson όταν είχε έρθει σε μια συναυλία.. Είχε πεί συγκεκριμένα μια πολύ σοφή κουβέντα για μας τους καλλιτέχνες. Είπε ότι σαν άνθρωπος είμαι απαισιόδοξη. Κι εγώ πραγματικά είμαι απαισιόδοξος σαν άνθρωπος σκεφτόμενος το τι ζούμε και προς τα πού βαδίζουμε. Αλλά σαν καλλιτέχνης πρέπει αν είμαι αισιόδοξος..

Β.Σ. Σε ευχαριστώ πολύ..

Α.Α. Κι εγώ..

28 

* Η έκθεση έγινε 29/8 – 21/9/2014.. Συνεπιμελητές ήταν επίσης η Άννα Ντινοπούλου κι ο Ηλίας Κορομηλάς.

 

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Mary Mattingly: Είναι ο νεοδιαφωτισμός η σύγχρονη πρωτοπορία;

   skini3                                     
                                                                                                                                                   Της Βασιλίκας Σαριλάκη

Καμιά φορά ξεχωρίζεις καλλιτέχνες με το καλημέρα.. Κυρίες και κύριοι: η Mary Mattingly:  Μια εννοιολογική οραματίστρια  που ζει στην Νέα Υόρκη κι αναστατώνει τις βεβαιότητες της διεθνούς σκηνής! Κάθε της κίνηση,πρωτοπορία.. Μια νεο-διαφωτιστική, multi-task καλλιτέχνης, ευρηματική, με προτάσεις αυτοσχέδιων πολυμορφικών κατοικιών που μπορούν ακόμα και να φορεθούν (!), εντελώς συνειδητοποιημένη οικολογικά με την ευρεία έννοια του όρου, αλλά και μια φύση που εξερευνά τις νέες αξίες και τοπικές συνθήκες ex nihilo για να χτίσει το δικό της ανατρεπτικό κόσμο, στην πνευματική παράδοση καινοτομίας ενός Da Vinci!                               To Art in America αποκαλεί την τέχνη της ανθρωποκεντρική…εννοεί ανθρωπιστική.. Αφορμή για το αφιέρωμα αυτό είναι η τρέχουσα έκθεσή της στο Bernis Center for Contemporary Arts στην Omaha (μέχρι  16 Αυγούστου) που πρωτοπαρουσιάστηκε πρόπερσι στην Νέα Υόρκη,,

mary Family of Man, 2007

Nεορομαντικές εικόνες σχεδόν εξωπραγματικού κάλλους, γαλήνη, απόδραση από το γκρι,  την χαμηλοτάβανη μιζέρια του εγώ, την πόλη –απάτη, προπαντός ελεύθερη ανάσα.. Σκηνικό μετά την Αποκάλυψη.. Σε ένα Ροβινσώνειο ερημικό μέλλον όπου όλα έχουν καταστραφεί, όπου ο χρόνος βυθίστηκε στον ωκεανό και δεν μπορεί πια να μας εποπτεύσει…΄Όπου, ωστόσο, την ίδια στιγμή, μια νέα μοναχική ζωή, αναδύεται, απελεύθερη και χωρίς δεσμά..μακριά απ’ τις κατεστραμμένες πόλεις.. μακριά από την αλλοτρίωση που κάταπιε τα παιδιά της, σε μια/ ίσως νέα ..υδάτινη έρημο… Τώρα ο άνθρωπος δεν έχει πια παρά να ξαναβρεί μέσα στην πλήρη σιωπή τον εαυτό του..ναι αυτόν…και μαζί το Ιδανικό μιας νέας ύπαρξης : μια νέα Ελευθερία που ξεπηδάει από το πουθενά!.

1sevenfirmoligopoly

Χωρίς φόβο , πανικό, κάμερες και βαρεμένο drama queen (όπως π.χ μιας κατεστημένης και αηδιαστικής πλέον Abramovic) η νέα  36χρονη καλλιτέχνης και περφόρμερ  απαρνείται τα art21-mary-mattingly-001-540x303υπάρχοντά της γιατί όπως λέει η ίδια σε μια συνέντευξή της “Για να παραφράσω τον ματεριαλιστή θεωρητικό Joshua Simon, δεν μπορεί κανείς να κατέχει χωρίς να κατέχεται..

 Όλα είναι προϊόντα, ξεκινώντας από τα σπίτια και τα αντικείμενα καταλήγοντας στην γη, τα απορρίμματα, και το χρέος. Μερικά από τα αντικείμενα στο πρότζεκτ μου «Σπίτι και σύμπαν» τα είχα από τότε που ήμουν παιδί. Ωστόσο, θέλησα να τα μετατρέψω από χρήσιμα αντικείμενα σε άχρηστα, και δουλεύω σ΄ αυτήν την κατεύθυνση κι αυτό αφορά σε όλα τα πράγματα που κατέχω εκτός από μια τσάντα και τα πράγματα που μπορώ να μεταφέρω.” !!! Μπουνιά στο δήθεν; Ναι, έτσι στεγνά και χωρίς καμμία σάλτσα!

010-nycu-production-mattingly1-710x399

art in America2

Η Mattingly συνδυάζει την γλυπτική, την αρχιτεκτονική και τη φωτογραφία για να σχολιάσει επίσης, προβλήματα της μετανάστευσης, του νομαδισμού, των άστεγων και της  δύσκολης διαβίωσης την περίοδο της κρίσης. Δημιουργεί φωτογραφίες και γλυπτά που οραματίζονται ζοφερά μελλοντικά τοπία, δημιουργεί φορητά γλυπτά, «φορέσιμα σπίτια» και διάφορες οικολογικές εγκαταστάσεις.

inflatablehome

Για το έργο της έχουν γράψει το Artforum, οι New York Times, οι Financial Times, η Wall Street Journal κ.λ.π. Τα έργα της έχουν σχολιάσει το BBC News, το MSNBC, το Fox News, η σειρά Art21 στο you tube και διάφορα blogs.                                                 

flock 2012

Η δουλειά της έχει εκτεθεί στο Διεθνές Κέντρο  Φωτογραφίας, το Κέντρο Τέχνης της Σεούλ, το μουσείο Τεχνών Bronx, τη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης, το Μουσείο de Cordova, το πάρκο γλυπτών στη Μασαχουσέτη και στο Palais deΤοκiο. Η Mattingly συμμετείχε στο smARTpower: μια πρωτοβουλία μεταξύ του Αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών και του μουσείου Τεχνών Bronx  ως καλλιτέχνης-πρεσβευτής στις Φιλιππίνες.

Mono

Τό έργο της Mary Mattingly μπορεί να δείχνει ου-τοπικό, μπορεί να παραπέμπει σε έναν ιδιότυπο αναχωρητισμό αλλά είναι και με μια έννοια πολιτικό και πραγματιστικό. Με τον προφητικό τρόπο ενός Καβαφικού τρόπου όπου “επέρχονται τα μελλούμενα” προσπαθεί να φτιάξει πραγματικά καταφύγια και μάλιστα σχεδιάζει πραγματικά πολυμορφικά ρούχα-κατοικίες που να τα φοράει ένας ταξιδιώτης και να εξυπηρετείται αν χρειαστεί να διαμείνει κάπου!. H Mattingly προτείνει εκδοχές διαβίωσης και αντίληψης που μάχονται την υπερκατανάλωση και δίνουν πρακτικές λύσεις σε χειμαζόμενους πληθυσμούς..

tall(22)

spitia foremena

To μεγάλο ενδιαφέρον που παρουσιάζουν αυτά τα πανέμορφα ουφοειδή σπιτάκια που μοιάζουν και με igloo είναι ότι αποτελούν εύκολα και γρήγορα συναρμολογήσιμες ιδιοκατασκευές και επίσης οικοφωλιές εντελώς φυσιολογικά κατοικήσιμες ειδικά ως θερινές κατοικίες για καλλιτέχνες και άστεγους..Για ανθρώπους επίσης που θέλουν να ζήσουν την ελεύθερη εμπειρία στην ύπαιθρο και μια διαλογιστική κατάσταση απομάκρυνσης από την πόλη, δημιουργώντας τα δικά τους αναχωρητήρια για αυτοστοχασμό.. Εξάλλου πολλοί καλλιτέχνες τίμησαν την προσπάθεια της καλλιτέχνιδος.

Microsphere 2012

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

                 mattingly 3

  Εδώ βλέπουμε τον καλλιτέχνη Ivan Gilbert να τακτοποιεί το εσωτερικό Flock House στο οποίο έμεινε και δημιουργήθηκε στο Triple Island στο  Pier 42 (στην ανατολική ακτή στο Manhattan). Εικόνα από το New York Close Up film Mary Mattingly’s Waterfront Development. © Art21, Inc. 2014.                                                    

13-6138-ECOEXHIB-141 
Η  Mattingly οραματίζεται και μερικές φορές επινοεί κιόλας καινοτόμες λύσεις για να μεταφέρει τα αντικείμενα-έργα της όπως για παράδειγμα την προσωπική πτητική μηχανή της Personal Flight Machine (2007) και το  Kart (2008), ένα καταφύγιο δομημένο πάνω σε ένα ποδήλατο (!)…επίσης δημιούργησε ένα εναλλακτικό μοντέλο κατοικίας το Waterpod™, πάνω σε νερό... Kι όταν μιλάμε για προσωπικές πτητικές μηχανές ο νους μας πάει βέβαια κατευθείαν στον Da Vinci…

large

large 

Mary Mattingly: “Τα προηγούμενα οκτώ χρόνια καταπιάστηκα με διάφορες μορφές εργαλείων και φόρμες στέγασης. Μερικά από αυτά τα σπιτάκια προορίζονται για το διαδίκτυο μερικά για διάφορες εναλλακτικές ή οικολογικές κοινότητες. Και τα περισσότερα τα δοκιμάζω η ίδια ζώντας μέσα σε αυτά ή μαζί με αυτά. Και πραγματικά πιστεύω πως πρέπει κανείς να τα βιώσει, να ζήσει μέσα σ΄ αυτά για να δει πόσο λειτουργικά είναι. Φυσικά καταγράφω την ζωή σ΄ αυτά και τις ανάγκες που προκύπτουν για να βελτιώνονται συνεχώς..”

022-nycu-production-mattingly-710x399

023-nycu-production-mattingly-710x399

024-nycu-production-mattingly-710x399 

Τί την ενέπνευσε όμως για να αρχίσει αυτό το  περίεργο ταξίδι ανατροπής μια καθεστηκυίας αντίληψης ζωής και στο να εξερευνήσει αυτές τις νέες δομές κατοικίας, ζωής και προτάσεων εξοικονόμησης πόρων;

Η Mattingly απαντά πως το αρχικό της ερέθισμα ήταν η αυξανόμενη ιδιωτικοποίηση των δημόσιων πόρων, κυρίως του νερού.. Το πρόβλημα δλδ που κι εμείς αντιμετωπίζουμε τώρα στην Ελλάδα.. Η ίδια αναφέρει : “Άρχισα να μελετάω αυτές τις δομές και τα εργαλεία όταν έμαθα για την ιδιωτικοποίηση Bechtel του νερού στη Βολιβία το  2000. Αποφάσισα να επεκτείνω αυτήν την πρόταση και στον υπόλοιπο κόσμο στο όχι- και τόσο- απώτερο μέλλον, κι έτσι άρχισα να δημιουργώ τις απλές συσκευές συλλογής και καθαρισμού νερού για αυτόνομη-ατομική χρήση που δεν απαιτούσαν συστήματα συγκεντρωτικού ελέγχου. Θα τα έπαιρνα στην έρημο και θα τα χρησιμοποιούσα εκεί.”

bolivia Bolivian demonstrators protest water privatisation ordered by the World Bank. Bechtel, which won the water project later, sued Bolivia for $50 million (Photo: Reuters)

“Από εκεί και μετά, –λέει- άρχισα να κατασκευάζω τα αυτόνομα, φορετά σπίτια. Αυτά περιελάμβαναν τις λειτουργικές και τις αισθητικές πλευρές αλλά και  μια θεωρητική αφήγηση : π. χ μια προφητική έκβαση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που έχει μονοπωλήσει την ιδιοκτησία του χρησιμοποιήσιμου εδάφους σε τέτοιο σημείο, ώστε να φτάσει να συρρικνώσει τις τεχνολογίες τόσο πολύ ώσπου να φτάσει να κουβαλάτε πλέον το σπίτι σας στην πλάτη σας και νάχετε μια στενότερη σχέση με αυτό από έναν δικό σας άνθρωπο!

f_mattingly22008

Το 2013 η Mattingly προχωρά σε ένα νέο έργο ακτιβιστικό το Fill/Obstruct όπου μαζεύει και στουμπώνει όλα της τα υπάρχοντα σε έναν τεράστιο μπόγο  και στα πλαίσια μιας περφόρμανς για το  Art21 της Νέας Υόρκης τραβάει τον μπόγο και τον περνάει από την γέφυρα Bayonne που συνδέει το Staten Island με το New Jersey.

006-nycu-production-mattingly1-710x399

008-nycu-production-mattingly1-710x399

Η αδύνατη και πεισματάρα Mary κουβαλάει τον μπόγο της ως νέα ρακοσυλλέκτρια στην εννοιολογική της περφόρμανς που ωστόσο δεν είναι και τόσο εννοιολογική αφού ζει σε ένα σπίτι/ατελιέ πολύ φτωχικό όπου τόσο η ίδια όσο και ο φίλος της προσπάθησαν αν καταργήσουν σχεδόν κάθε “διευκόλυνση” κάνοντας στην πράξη ότι προτείνουν ως καλλιτέχνες.. H performance αυτή θα την κάνει πάντως γνωστή..θυμίζει χειρονομίες του Beuys..

009-nycu-production-mattingly-707x399

“ Όλα σε αυτόν τον κόσμο είναι προϊόντα, προσθέτει. Βλέπω την τέχνη γενικά ως μια μορφή ακτιβισμού αλλά και προϊόντων. Αυτό το έργο περιγράφει τα περισσεύματα μιας οικονομίας εκμετάλλευσης: από το σχέδιο στην παραγωγή, κι από το μάρκετινγκ στη διανομή, ως την κατανάλωση φτάνοντας τελικά στα απόβλητα. Είναι στην ουσία ένα ρέκβιεμ για τα άχρηστα αντικείμενα  και το έργο μιλά μεταφορικά για μια μεγαλύτερη υπόθεση του πώς δηλαδή οι άνθρωποι ζουν σήμερα σε έναν αλληλοεξαρτώμενο κόσμο και πως κυκλοφορούμε συνεχώς, περιφέρουμε αντικείμενα που κάποτε ήταν σε αφθονία.. Τα έργα σαν χρονοκάψουλες, λειτουργούν ως ενδείξεις και προτάσεις για τις μελλοντικές συνθήκες ζωής. Μπλοκάρουν, παρεμβαίνουν και πλαισιώνουν μια σύγκρουση. Αποσπούν την Ιστορία από το σύνηθες πλαίσιο της. Σ΄ αυτόν τον κόσμο οι άνθρωποι, όλοι, περιφέρουν τις χρονοκάψουλές τους γύρω, σε μια φόρμα σπιτιού.”…

life of objects

Floating_A_Boulder_2012

Βλέποντας την ποιητική του έργου της Mattingly θα μπορούσε κανείς να σημειολογήσει απεριόριστα και να φαντασιωθεί διάφορα ταξίδια χρόνου σε διαφορετικούς κόσμους..Θα μπορούσε επίσης κάλλιστα να δει το έργο της ως μια αναβίωση του New Age.. Ας αφήσουμε ελεύθερο το πεδίο θεώρησης του καθενός..Εμένα πάντως οι δύο τελευταίες εικόνες μου θυμίζουν Μπεκετικές εικόνες, Κρισναμουρτικές παραινέσεις να απαλλαγούμε από τις τεράστιες συσσωρεύσεις ενός ανισόρροπου “πολιτισμού” της σκέψης, της μνήμης και του αναταγωνισμού, που δεν αφήνει έλεος και χώρο στην καρδιά, τις ζενικές προτροπές για άδειασμα αντί για γέμισμα..τις προειδοποιήσεις του βουδισμού για τις οντότητες αυτές που λέγονται αλληγορικά “πεινασμένα φαντάσματα” κι απεικονίζονται με ένα στόμα μικρό σαν καλαμάκι που αδυνατεί να θρέψει το αδηφάγο ματαιόδοξο σώμα τους κι έτσι παραμένουν αιωνίως πεινασμένα.. :(

004-nycu-production-mattingly1-710x399  

002-nycu-production-mattingly1-710x399  

003-nycu-production-mattingly1-710x399  

Σήμερα η Mattingly στο έργο της OWN-IT.US  συνεχίζει να ασχολείται με το πως θα διαμορφωθεί η σχέση δημόσιου-ιδιωτικού στο μέλλον και τι μας επιφυλάσσει αυτό.. Καταγράφει κάθε ένα αντικείμενο που της ανήκει και το φωτογραφίζει κατηγοριοποιεί..σκέφτεται να αναζητήσει και να εκθέσει όλη την παραγωγική του προετοιμασία και επιμέλεια από τους ανθρώπους που συμμετείχαν σ΄ αυτό…στην προσπάθειά της να μάθουμε να μην το βλέπουμε ως “προϊόν¨ μιας τιμής μόνον και δεν το σεβόμαστε και το πετάμε…αλλά και για να σηματοδοτήσει το προβλεπόμενο..κάποτε θα είναι καταγεγραμμένα ΟΛΑ τα υπάρχοντα και οι δραστηριότητες μας ..μένει να δούμε ποσό δημόσιες ή ιδιωτικές θα είναι οι πληροφορίες αυτές..

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα αρχείο από τα αντικείμενα με φευγαλέα κατηγορηματική περιορισμούς. Είναι η απότιση ενός μικρού φόρου τιμής στην πολυεπίπεδη ζωή του κάθε αντικειμένου, –λέει- συμπεριλαμβανομένων όλων των ανθρώπων που έχουν συμμετάσχει σε αυτό δίνοντάς τους ζωή. Είναι περίπου η επώδυνη διαδικασία που παραβλέπουμε, της παραγωγή, της διανομής, είναι οι αγώνες και ο πόνος ενσωματωμένα στις διαδικασίες της μαζικής παραγωγής.

Συμμετέχει επίσης σε διάφορα πρότζεκτ ανά τον κόσμο και πρόσφατα ήταν στην Μανίλα όπου συνεργάστηκε με αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες σε θέματα στέγασης κλπ.

 

 

                Για περισσότερες πληροφορίες για την Mary Mattingly επισκεφτείτε το website της: http://www.marymattingly.com/

                                                                                                                                                                                                                  

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...